Categories
Dick Weyls News

Dick Weyls on 2020

Esteemed aficionados,

The ink of my latest speech has barely dried, yet here I am once again dipping my quill in a creamy and surprisingly pungent mélange for this year’s edish. An utterly annoying task for which I receive very little in terms of respect and remuneration. However, it is my duty to inform you about the State of the Bear, the Hole and its Engagement – if only to keep investors elated and shareholders at bay.

Luckily this Dick can be delighted when forced to look back at 2020. There has been a favourable wind blowing through our otherwise rather damp headquarters. This is partly due to firing Stinky Samantha back in August, and partly because of fresh content production and prosperous website results.

Our statistics prove it: 2020 is the second most successful year in Bearhole history. We’re counting 1670 website visits and 26 original productions, easily the highest numbers since 2016. For these achievements I should give a warm shoutout and many credits to my beloved staff. Unfortunately I cannot do that, because the merit is indeed to be found entirely within myself. My decisive dicktatorship ignited such triumphs as:

– our new iconic logo;
– digital comics starring Bakkermans and Papzak Pjotr;
Farty Pigmac in Congatronics;
Gevederde Arend in Tempel Penetratie;
– the online flagship store ;
– a first Bearhole t-shirt in 5 years;
– unique street art productions.

In the end, what pleases me most is not this list of stupendous attainments, but my chunky paycheck at the end of the month. Combined of course with your continuous support, warmth and enthusiasm. My gratitude to you for keeping your Bearhole Engagement high throughout the year and beyond.

I raise my glass, not too high, but at mediocre height, reflecting the tempered ambitions I have for Bearhole in 2021.

Wishing you a crispy end of the year,

Dick Weyls
CEO


Previous addresses by CEO Dick Weyls

CEO Dick Weyls on 2019
CEO Dick Weyls on 2018
CEO Dick Weyls on 2017 (missing)
CEO Dick Weyls on 2016
CEO Dick Weyls on 2015
CEO Dick Weyls on 2014 (missing)
CEO Dick Weyls on 2013

Categories
News

State of the Bear: CEO recaps 2019

Dear peasants,

During these last hours of 2019, many of us feel as if the year has flown by. I can confirm you it has not. A year is a measure of time, and has no physical abilities. And even if it had: there is no problem with a fast-paced year. Certainly not if it consisted of solid work, bold decisions and goals achieved. Sadly, none of this is the case for Bearhole.

As you may have noticed, we’ve tried to stay below the radar this year. Early on in 2019 our strategical unit calculated that a regular or even a minimum amount of output would have a negative impact on our long term societal goals. With your wellbeing in mind, we’ve limited our posts and creative releases to a bear minimum.

Do not take this the wrong way. When output is low, it means an organisation is working hard behind the scenes: creating new concepts, drafting comics, engaging with the field. In general, that is; we did none of this, but you should be aware that it happens.

So how can Bearhole start the year fresh? I’ve studied this question with my fellows at the Brookings Institute, and let me get right to the conclusion: 2020 should be more about me. More than ever, our enterprise needs a strong Dick on top of things. The old, flexible horizontal structures where every employee is equal are outdated. I’m therefore pleading for more work in silo’s.

Organisational issues aside, I’d like to leave you with warm wishes and a message of gratefulness. Without you I wouldn’t be the Dick I am today. Confident, fresh, sometimes flabby, other times hard. Not always a Dick full of confidence: at times I’ve felt very small this past year. But always remember: a small Dick is a Dick nonetheless.

Kind regazza’s,

Dick Weyls
CEO at large

Categories
News

Pleidooi voor ambivalentie

Met Bearhole balanceerden we dit jaar op een roestige wip-wap boven een stinkend moeras van drek. Enerzijds loert het faillissement, zoals steeds, genadeloos om de hoek.  Langs de andere kant is er het nijpende gebrek aan kwaliteitsvolle input vanwege Grimhoofd Broodzwaard. Ondanks alles toch een lichtpunt: het succes van de Farty Pigmac franchise.

Twee maten, twee gewichten

Ook persoonlijk voel ik meerdere touwtjes aan me trekken. Er is de tropische lokroep van mijn vakantiestulpje op de Caraïben en vijfentachtig nog op te nemen vakantiedagen. Daarnaast hoor ik de penetrante klaagzang van mijn redactie die zich dagelijks uitslooft in – ik geef dat toe – erbarmelijke omstandigheden. Een persistent gegrommel dat zelden mijn oorschelp verlaat.

Als we het hebben over tegengestelde tendensen die zich krachtig naast elkaar manifesteren, durf ik zelfs zonder boe of ba de link te leggen met onze politieke context.  Een regering die het beste wil met zijn land, is er ook een die eigenbelang vooropstelt met oog op machtsgewin.

Ambi et valens

Er is bijgevolg maar een woord om 2018 succesvol samen te vatten: ambivalentie. Twee waarden koesteren op hetzelfde moment. Van het Latijnse ambi, wat beide betekent, en valens of sterkte. Een term die in de Freudiaanse psychoanalyse voorkomt als ‘het gelijktijdig hebben van aan elkaar tegengestelde gevoelens ten opzichte van een persoon of zaak, bijvoorbeeld liefde en haat’.

“Het vermogen tot ambivalentie is een teken van gezondheid”

Is het nefast om simultaan verschillende waarden te koesteren? Onafhankelijke denktank Bearthoughts™ schept duidelijkheid:  “Het vermogen tot ambivalentie is een teken van gezondheid en vergeleken met het primitievere splijtingsmechanisme vormt het een belangrijke psychische vooruitgang. Iemand die een ander slechts kan beschouwen als helemaal goed of helemaal slecht, moet over twee personen verdelen wat bij ambivalentie aan één persoon kan worden beleefd“.

Noodhulp bij twijfel

Los van Latijnse linguïstiek en filosofische fancyness eindig ik graag droog en duidelijk. In 2019 wil ik meer ruimte voor alle woorden met het ambi- prefix. Ambiance, ambient, ambitie, ambiguïteit, Ambiorix… en bij uitbreiding ook ambulance gezien dit toch een dienst is die we soms als te vanzelfsprekend beschouwen.

Overigens pleit ik voor meer maatschappelijke ondersteuning bij het ervaren van plotse tegenstrijdige gevoelens. Een dienst die in geval van acute ambivalentie binnen de tien minuten op locatie is om hulp te verschaffen. Noem het geen ambulance, maar een ambivalance. Als je het mij vraagt heeft iedereen hier baat bij.

Wat het ook zij, in 2019 zal ik u, waarde lezer, blijven haten en liefhebben.

Met een groet,

Dick Weyls
Democratisch verkozen CEO